Jesteście tutaj: › Strona główna › I ciepła woda musi być czysta

I ciepła woda musi być czysta

Firma "Pražská teplárenská" (PEC stolicy Czech - Pragi) nie tylko zapewnia ogrzewanie, ale również zaopatruje mieszkańców Pragi w ciepłą wodę.

Wymagania jakościowe dotyczące ciepłej wody nieustannie zbliżają się do wody pitnej. W czasach, kiedy zimna i ciepła woda miała swój kurek, nie stawało się, aby użytkownik mylił je między sobą albo, żeby obydwie zmieszały się wzajemnie jeszcze w przewodach, dziś, kiedy prawie we wszystkich gospodarstwach domowych stosujemy baterie mieszające, takie sytuacje występując coraz częściej. Jeżeli kurek baterii nie zostanie całkowicie przesunięty do położenia krańcowego, nacieknie nam do garnka wraz z wodą pitną także trochę ciepłej i pod wpływem różnicy ciśnienia w obu instalacjach jedna woda może przenikać do drugiej. Z tego względu ciepła woda powinna spełniać, jak najwyższe standardy sanitarne, aby po jej skonsumowaniu użytkownik nie był narażony żadne ryzyko zdrowotne.

Ciepła woda niemal w całości produkuje się z wody pitnej, podgrzanie do temperatury 50 - 55 °C jednak zmieni jej właściwości na tyle, że nie można już jej oceniać wg tych samych norm. W pierwszej kolejności następuje zmiana równowagi jonowej. W wyniku podwyższenia temperatury z wody zacznie wydzielać się wapń, który łączy się z dwutlenkiem węgla i tworzy stały węglan wapniowy znany jako kamień wodny. Jego nadmierne ilości powodują osady w przewodach i innej armaturze ciepłowodnej, co wpływa na obniżenie ich efektywności. Kolejnym problemem jest powstanie brunatnego i rdzawego zmętnienia. To powoduje żelazo, które przedostaje się do układu ciepłowodnego wraz z wodą pitną oraz żelazo wydzielające się ze skorodowanej powierzchni wewnętrznej przewodów i technologii. Jeżeli instalacje są w dobrym stanie, żelazo w zimnej wodzie nie jest widoczne. W wyniku podgrzania jednak przyśpiesza się jego oksydacja i powstałe tlenki zabarwiają wodę. Podczas dużego przepływu zmętnienie nie jest zauważalne, jednak w czasie, gdy pobór wody jest mniejszy drobne cząsteczki usadzają się w poziomych odcinkach przewodów i w czasie, kiedy strumień ponownie silnie się zwiększy (np. wieczorem, gdy prawie cała dzielnica bierze kąpiel), osady się zawirują i przedostaną się do instalacji. Trzeci rodzaj komplikacji stanowią bakterie, ich niektóre rodzaje w ciepłej wodzie rozmnażają się szybciej niż w zimnej. Wszystkie przedstawione zmienione charakterystyki oczywiście oddziałują także na właściwości smakowe ciepłej wody, więc przyrządzania kawy czy herbaty z gorącej wody bezpośrednio z kurka zdecydowanie nie polecamy.

Ważna jest równowaga

Dziś bez ciepłej wody prawie nie potrafimy się obejść. Tylko kilkudniowe przestoje latem służące do konserwacji i naprawy instalacji często przyjmujemy z niezadowoleniem i cieszymy się, że do mycia nie będziemy musieli sami podgrzewać wody. "Pražská teplárenská" (PT) ma na uwadze, aby jej klienci w jak najmniejszym stopniu borykali się z problemami dostawy ciepłej i stara się zapewnić dostawy przy minimum wyłączeniach i w maksymalnie najwyższej jakości.

Uzdatnianie ciepłej wody tak, aby spełniała wszystkie wymagania odpowiednich przepisów i rozporządzeń odbywa się w węzłach wymiennikowych ? w miejscu, gdzie podgrzewa się wodę. Możliwości eliminacji negatywnych zmian spowodowanych podwyższeniem temperatury, jest kilka. Pierwszą i najczęściej stosowaną w przeszłości metodą jest uzdatnianie chemiczne. Do wody dodawane są różne chemikalia, które uniemożliwiają utleniania żelaza czy osadzanie soli wapniowych. Rezultat jest taki, że w przewodach nie tworzą się widoczne osady, nie mniej jednak pozostają tu rozpuszczone żelazo i wapń, chociaż są niewidoczne. Dlatego w latach dziewięćdziesiątych wzrósł nacisk na wdrażanie takich metod, które usuwają z ciepłej wody niepożądane związki bezpośrednio fizycznie. Jedną z nich jest uzdatnianie właściwości fizycznych soli wapniowych i tlenków żelaza za pomocą specjalnych elektrod i następnie filtracji oraz mechaniczne usuwanie wytrąconych zanieczyszczeń. Przy tej metodzie podgrzana woda z wymiennika przechodzi przez komorę z elektrodami, pod wpływem ich działania molekuły tlenków żelaza gromadzą się w większe cząsteczki, które następnie są nieustannie usuwane poprzez filtr piaskowy. Związki wapnia w postaci masy kaszowatej osadzają się na elektrodach. W wyniku zmiany biegunowości i przepływu prądu przez elektrody osady obluzowują się z elektrod i następnie są usuwane z układu ciepłej wody za pomocą filtracji. Ciepła woda, która z tego urządzenia płynie dalej do instalacji, znajduje się w zbilansowanej wapienno-węglowej równowadze, co oznacza, że nie tworzy się już kamień wodny, ani nie odznacza się podwyższonymi właściwościami korozyjnymi.

Pod wpływem oddziaływania pola elektrycznego w pobliżu elektrod w nieznacznych ilościach powstaje ozon, nadtlenki i mała ilość rodników chloru, co przyczynia się do niszczenia mikrobiologicznych form życia, a woda jednocześnie podlega dezynfekcji. Jest to bardzo ważne przede wszystkim w związku z pojawieniem się bakterii rodziny Legionella, których obecność w wodzie w ostatnim czasie coraz bardziej dokładnie podlega obserwacji i precyzyjnej ocenie. Wyraźne obniżenie ilości bakterii następuje już dzięki temu, że z wody są odfiltrowane mikroskopowe cząsteczki zmętnienia, na których osadzają i mnożą się bakterie, zaś dezynfekcja za pomocą elektrolizy efekt walki z zanieczyszczeniami biologicznymi jeszcze zwielokrotni. Sposób uzdatniania ciepłej wody za pomocą sterowanej elektrolizy i następnie filtracji jest korzystny nie tylko ze względu na to, że z ciepłej wody skutecznie fizycznie usuwa niepożądane zanieczyszczenia bez dodawania jakichkolwiek innych substancji, ale również na dobre ekonomikę eksploatacji. Urządzenie pracuje w pełni automatycznie i poza kontrolą i czyszczeniem elektrod, które technik wykonuje raz na trzy- cztery miesiące, nie wymaga żadnej obsługi. W przeciwieństwie do metody chemicznej oszczędzamy zarówno na samych chemikaliach, jak też na wydatkach związanych z przechowywaniem i manipulacją substancji niebezpiecznych.

Inne metody uzdatniania wody polegają na zasadzie usuwania związków wapnia i żelaza w polu magnetycznym. To urządzenia jednak ze względu na ich zawodność PT nie stosuje.

Uwaga na instalację wewnętrzną

Obecnie "Pražská teplárenská" użytkuje 96 elektrolitycznych stacji EuroClean do uzdatniania ciepłej wody. Metoda oparta na zasadzie fizycznej bez stosowania chemikaliów została po raz pierwszy wprowadzona w połowie lat dziewięćdziesiątych na Skalce, gdzie przez 1,5 roku była poddana testom i uzdatnianiu, aby spełniła wszystkie wymagania pod względem jakości i efektywności ekonomicznej. Następnie rozpoczęto wdrażanie w pozostałych częściach Pragi. Dotychczasowe wyniki potwierdzają jej wysoką jakość i efektywność. W bieżącym roku planuje się zainstalowanie kolejnych 23 takich stacji uzdatniania, które na pewno nie będą ostatnimi. Dostawca wody jednak odpowiada za jej jakość tylko do miejsca przekazania odbiorcy. Instalacja wewnętrzna leży w pełni kompetencji właściciela czy zarządcy budynku i PT nie ma wpływu na jej stan. W przypadku, gdy przewody w budynku nie są w dobrym stanie, mieszkańcy niektórych mieszkań mogą mieć z dostawą ciepłej wody kłopoty. W związku z tym, że ciepła woda w instalacji cyrkuluje (nie zużyta wraca ponownie do wymiennika), złej jakości instalacja wodna w domach jest źródłem zmętnienia dla wszystkich pozostałych odbiorców podłączonych do tego samego wymiennika. Z tego względu bardzo ważne jest, że elektrolityczne stacje uzdatniania znajdują się aż za wymiennikiem, dzięki czemu przejdzie przez nie ponownie i znowu się oczyści także woda, który już raz wróciła z instalacji.

Więc kiedy z naszego kranu czasami cieknie rdzawa woda, zanim zadzwonimy do "Pražske teplárenske", powinniśmy przekonać się, gdzie leży przyczyna, a następnie domagać się naprawy od tego, kto jest faktycznie odpowiedzialny za błędy i niedociągnięcia.

PAVEL ČERNÝ

Artykuł z czasopisma "Pražské teplárenské"